Engels
Nederlands

HELDERE EENVOUD, FLEXIBELE GEOMETRIE en SERENE SLEETSHEID

De kenmerkende flexibele geometrie van mijn werk is ontstaan doordat ik gefascineerd ben door de overeenkomst tussen geometrisch abstracte schilderkunst en het raster van het schildersdoek. Waar men normaliter voorbijgaat aan het doek als textiele drager van het schilderij, doe ik een visuele ontdekking en zie in de drager ook inhoud.

Geometrische abstractie bestaat vooral als bovenste verflaag van het schilderij, schildersdoek als textiele onderlaag.

Waar Mondriaan verticaal en horizontaal per se haaks op elkaar liet staan, zie ik in het doek zelf - waar ook hij op schilderde na de structuur ervan te hebben witgemaakt - horizontalen en verticalen in de structuur, die eerder flexibel en met elkaar verwoven zijn. Ik zie horizontale en verticale draden die een onlosmakelijk, gelijkwaardig, meer dan eeuwenoud soepel en sterk verbond vormen, de uitvinding van weven is ouder dan van het wiel. Hoe soepel dit weefsel kan zijn, is goed zichtbaar als vlaggen wapperen in volle wind. Tijdens het opspannen benadruk ik die souplesse door het doek in welvende vorm te trekken.

Dit soepele weefsel, ontstaan uit horizontale en verticale draden vormt een raster van compleet gelijkwaardige vierkantjes. Het lijkt aan te geven dat er een intelligent gelijkwaardig en flexibel geheel bestaat waarin zich een raadselachtige waarheid schuilhoudt. (Juist nu ook lijkt deze waarheid in sneltreinvaart naar een hoger plan getild te worden, merkbaar in hoe het zich ontvouwt als intelligente structuur voor computers en internet).

Dat de structuur van doek, ondanks de inhoudelijke waarde die het in zich draagt, tegelijkertijd zo weinig van zichzelf in materie is, wordt extra duidelijk als ik werk met gaas. Omdat je door gaas heen kan kijken, lost het doek nagenoeg op. Net zo subtiel, kwetsbaar, alledaags en sterk - en met een verbindend karakter - als de drager, wil ik dat het werk is. Ik breng allerlei soorten textiel het werk in, bijvoorbeeld stofdoek. Doordat de werken klein van formaat zijn, bekijk je ze van dichtbij en kan je zien dat de stofdoek sleets is, het refereert aan huiselijk leven, aan schoonmaken, aan menselijke aanwezigheid en aan vergankelijkheid.

Al tijdens mijn studie aan de Rietveld en de Rijksakademie maakte ik films. (Deze zijn vertoond op festivals in binnen en buitenland, ze hebben prijzen gewonnen en zijn op tv geweest). Het verbindende element van filmmaken is sterk overeenkomstig met de doeken die ik maak, beide zijn - in feite - montages. Ook binnen de doeken zelf verbind ik. Niet alleen schilderij met textiel en gebruikstextiel met schilderslinnen, ook oeroude onderlaag met geometrisch abstracte bovenlaag. De werken zijn als opgravingen; als archeologische sites waarvan meerdere opengelegde lagen tegelijkertijd zichtbaar zijn; de laag van het oude weefsel, zichtbaar door patronen in het landschap van lang vervlogen organisch meanderende beken en sloten, komt samen met meer hedendaagse geometrische lagen daarbovenop, als die van polders en dijken.

Carina Ellemers